അങ്ങനെ ഞാനും സ്ലം ഡോഗ് മില്യനയര് കണ്ടു.
ആദ്യമേ പറയെട്ടെ, 1996 മുതല് അക്കാദമി അവാര്ഡ് കിട്ടുന്ന പടങ്ങളില് ചിക്കാഗോയും ദി ഡിപ്പാര്ട്ടഡും(അത് ഈയടുത്ത് കാണും) ഒഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാം കാണാന് പറ്റിയിരുന്നു. അക്കാഡമി അവാര്ഡ് കൊടുക്കുന്നതിന്റെ ആ ഒരു സ്റ്റൈല് വെച്ചു നോക്കിയാല് സ്ലംഡോഗ് അവാര്ഡിന് എന്തു കൊണ്ടും അനുയോജ്യമാണെന്ന് തോന്നി.ഇതിലും നല്ല ഹിന്ദി സിനിമയുണ്ട്, ഇറാനി സിനിമയുണ്ട്, ചെക്കോസ്ലോവാക്യന് സിനിമയുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം? എന്തിന് റ്റൈറ്റാനിക്കിനേക്കാള് നല്ല സിനിമ ആ കൊല്ലം ഇറങ്ങിയിരുന്നില്ലേ?
പടം കണ്ടാല് തന്നെ അറിയാം ഡാനി ബോയ്ല് അവാര്ഡൊന്നും ലക്ഷ്യം വച്ചെടുത്ത പടമേയല്ലെന്ന്..ആ ഒരു പെര്ഫെക്ഷനും, ശ്രദ്ധയും, ഫിനസ്സും ഒന്നും എന്തോ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല (?). ഒരു ലോ ബഡ്ജറ്റ് റ്റി വി മൂവി പോലെ തോന്നി (അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത പടം ദക്ഷിണ ആഫ്രിക്കയെക്കുറിച്ചാണെന്ന് തോന്നുന്നു-പോണ്ടി റ്റവര് എന്ന് ജോബര്ഗ്ഗിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ഒരു കെട്ടിടത്തെക്കുറിച്ച്-തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട, അതിനകത്തേക്ക് ജീവന് പണയം വെച്ചേ കയറാന് പറ്റൂ. ജോബര്ഗ്ഗിലെ ബഹുനിലകെട്ടിടങ്ങളധികവും സ്ലംസ് ആണ്. അപകടകരവും, വൃത്തിഹീനവും, നിയമം തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തതുമായ, നൈജീരിയന് ഡ്രഗ് ലോര്ഡ്സ് വാഴുന്ന ചെറിയ ചെറിയ എക്കോസിസ്റ്റംസ്)
ആകെ മൊത്തം പടം എനിക്ക് ബോധിച്ചു.
ഇന്ത്യയുടെ എന്ത് സംസ്കാരത്തിനാണ് ഈ പടം കാരണം കോട്ടം തട്ടുക? എവിടെയാണ് ഇന്ത്യക്കാരനെ കളിയാക്കുന്നത്? ഇന്ത്യയില് നടക്കാത്ത എന്താണ് സംവിധായകന് ഇവിടെ കാട്ടുന്നത്?
അത്ഭുതം തന്നെ, ഏറ്റവും ജീര്ണ്ണിച്ചതും, അടിമത്വവും, അന്ധവിശ്വാസവും, സോഷ്യല് ക്ലാസ്സിഫിക്കേഷന്സും, സെല്ഫിഷ്നെസ്സും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുള്ള ആ തനത് ഇന്ത്യന് സംസ്കാരത്തിനെ ആള്ക്കാര് ഇങ്ങനെ രക്ഷിച്ച് പിടിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത് .
ശ്രീ അഞ്ചല്ക്കാരന് എഴുതിയത് പോലെ എണ്ണമിട്ട് ചോദിക്കുന്നില്ല, എങ്കിലും പടം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, അതേയ് ഈ പടം ഇന്ത്യക്കാരെ നാറ്റിക്കാന് ഇറക്കിയതാണെന്നാ ചിലര് പറേണെ എന്ന്. തനി പഴഞ്ചന് തലമുറയായ അമ്മയുടെ ശക്തമായ സപ്പോര്ട്ട് അവര്ക്കു ലഭിക്കും എന്ന് കരുതിയ എനിക്ക് തെറ്റി. ഹും, ഇന്ത്യയില് ശരിക്കും നടക്കുന്നതിന്റെ പകുതീടെ പകുതി ഇതില് കാണിച്ചിട്ടുണ്ടോടാ? എന്നാണ് അമ്മ ചോദിച്ചത്-പഴയ പത്രവാര്ത്തകളും മറ്റും ഓര്ത്തിട്ടാകാം.
ഇന്ത്യയില് സ്ലംസ് ഉണ്ട്.
പ്രോപ്പര് സാനിട്ടേഷന് ഇല്ലാത്ത മലക്കുഴികള് ഉണ്ട് (കേരളത്തില് പുഴയിലേക്ക് തള്ളി നില്ക്കുന്ന താഴെ ജലം മാത്രമായ കക്കൂസുകള് ഇല്ലേ?)
മത സ്പര്ദ്ധയുണ്ട്
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കണ്ണു പൊട്ടിച്ച് ബെഗ്ഗറി നെറ്റ്വര്ക്സ് നടത്തുന്ന ചെറ്റകള് ഉണ്ട്
അധോലോകമുണ്ട്, കര്ട്ടനിട്ട് അപ്പുറവുമിപ്പറവും കസ്റ്റമര് സര്വ്വീസ് നടത്തുന്ന വേശ്യാലയങ്ങള് ഉണ്ട്.
അങ്ങനെ എല്ലാം ഉണ്ട്.
സ്വന്തം വീടിന്റെ അളിഞ്ഞ അവസ്ഥ അയല്വക്കക്കാരന് ഫോട്ടോയെടുത്ത് പബ്ലീക് റോട്ടില് പ്രദര്ശനത്തിന് വെച്ചാല് ദുരഭിമാനമുള്ളവര്ക്ക് ചൊറിയാതിരിക്കില്ല. അഭിമാനമുള്ളവര് അതിന് പരിഹാരമെന്താണ് എന്നാണ് നോക്കേണ്ടത്. ഗവര്മെന്റ് സ്ലം ഡോഗിന്റെ വിജയം തങ്ങളുടെ വിജയമായി അവകാശപ്പെട്ടത്രേ (എവിടെയോ വായിച്ചു)! ആലുമുളച്ചാലും അഭിമാനം എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടേയുള്ളൂ!
ഇത്രയും ഞെട്ടിപിക്കുന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങള് ഇന്ത്യയെ മനപ്പൂര്വ്വം താറടിക്കാന് ആ സായിപ്പ് കാണിച്ചിട്ടും, അദ്ദേഹം വളരെ സറ്റിലായി ഇന്ത്യന് ജനതയെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നല്ല കാര്യം ഈ സംസ്കാര സംരക്ഷകര് കാണാതെ പോയതില് എനിക്ക് ദുഖമുണ്ട്.
selflessness.
ഒരു കോടിയടിച്ച ജമാലിനോട് വഴിയരികിലെ അജ്ഞാതയായ സ്തീ “ജീത് ജാ ബേടാ, ജീത് ജാ” എന്ന് ചങ്കില് തട്ടി പറയുന്നു. ജമാല് ജയിക്കുന്നത് കാണാന് ജനം റ്റി വി കടകള്ക്ക് മുന്പില് തിങ്ങുന്നു-അവന്റെ വിജയം സ്വന്തം വിജയം പോലെ ആഘോഷിക്കുന്നു. അസൂയയുടെ, നിരാശയുടെ “കണ്ഗ്രാജുലേറ്റീവ് ചിരി” മുഖത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്യാതെ ആഘോഷമായി ഡാന്സ് കളിക്കുന്നു, മനസ്സു തുറക്കെ ചിരിക്കുന്നു.
ഇത് ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് ’വിദേശികള്’ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നതാണ് എന്നോര്ക്കണം. ഈ പട്ടിണിക്കും പരിവട്ടത്തിനും അഴുക്കിനുമിടക്ക് ഇന്ത്യയിലെ പാവങ്ങളുടെ ആ ഒരു നിര്മലമായ ക്വാളിറ്റി, അതുള്ളതാണെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, കാണിച്ചത് വളരെ നന്നായി എന്നു തോന്നി.
മില്യണയറിന്റെ ഓരോ ചോദ്യങ്ങള്ക്കിടയിലായി കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്നത് ഹൃദ്യം.
എല്ലാവരും തരക്കേടില്ലാത്ത അഭിനയവും കാഴ്ച വെച്ചിരിക്കുന്നു. ജമാലും സലിമും എല്ലാം നന്നായി. ലതികയും കപൂറും തരക്കേടില്ല.
ട്രെയിനില് കയറി ചപ്പാത്തി റാഞ്ചുന്നത് അവിശ്വസനീയമായി തോന്നി-എങ്കിലും നന്നായി.
വടക്കേന്ത്യയില് ജോലി ചെയ്യുമ്പോള് പട്ടിണി നിഴലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ സ്വന്തം വേലക്കാരി കുട്ടി അടുത്ത് നില്ക്കുമ്പോള് റെസ്റ്റോറന്റില് സുഭിക്ഷമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന എത്ര ഫാമിലികളെ കണ്ടിരിക്കുന്നു! ഒന്നു വഴി മാറി കൊടുക്കാത്തതിന് നടു റോഡിലിട്ട് റിക്ഷാകാരന്റെ കരണം പുകക്കുന്ന ബാബുമാരെ കണ്ടിരിക്കുന്നു! വൃത്തിയുള്ള ഒരു പബ്ളിക് റ്റോയ്ലെറ്റ് നോക്കി എത്ര അലഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ഇന്ത്യയുടെ സംസ്കാരം!
ഇന്ത്യക്കാര്ക്ക് അറിയാത്തതൊന്നും ഇത് കാണിക്കുന്നില്ല എന്നത് കൊണ്ടാകാം “no big deal” എന്ന് ചിലര്ക്ക് തോന്നുന്നത്. ക്രാഷും, ബാബേലും ഒക്കെ കാണുമ്പോള് ഇന്ത്യക്കാര്ക്ക് ഒരു ക്യൂര്യോസിറ്റി തോന്നാറില്ലേ? കാണത്തതു പലതും കാണുമ്പോള്? അതു പോലെ ഒരു കൊഉതുകം അവര്ക്കും ഈ പടം കണ്ടപ്പോള് തോന്നിക്കാണാം, അത് അവാര്ഡ് സാധ്യതകളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കാണാം..അതിനെന്ത്?
വെല് ഡണ് ഡാനി ബോയ്ല്.
ഇന്ത്യക്കാരെ സ്വയം നാണിപ്പിക്കുന്ന പടങ്ങള് ഇനിയും വരട്ടെ. അങ്ങനെയെങ്കിലും ഭരിക്കുന്നവര്ക്ക് നാണം തോന്നി ആ പാവങ്ങളുടെ ജീവിതം ഒന്നു മെച്ചപ്പെടട്ടെ. (എന്തു സുന്ദരമായ നടക്കാത്ത സ്വപ്നം!) .